Róleg helgi senn á enda. Ein heima
á sunnudegi þar sem “rútína” afleggjarans á sunnudögum er
fótboltaæfing og
enski boltinn með strákunum. Annars bíður okkar
stærðfræðiverkefni þegar hann kemur heim. Afleggjarinn fór í
Loftkastalann á ræðukeppni framhaldsskólanna á föstudagskvöldið
með strákunum og móðirin heim til ömmu “púlara” í mat ásamt
fleirum þar sem horft var á Idol og síðan spilað fram eftir
kvöldi. Ég veit ekki hvort allar mæður eru eins og ég eða hvort
það má bara kalla mig “móðursjúka” en ég hafði nú töluverðar
áhyggjur af honum í miðbænum á föstudagskvöldi. Amk gat ég ekki
alveg slakað á fyrr en hann hafði skilað sér heim um eittleytið.
Þar sem hann var nú ekki með síma sjálfur vildi ég ómögulega
gera honum þá skömm að hringja í einhvern vina hans til að
athuga með hann. Æ, þið vitið hvernig þessir unglingar
eru......... Það hefði eflaust þótt með eindæmum hallærislegt ef
einhver vina hans hefði kallað yfir hópinn ........... “Hafþór,
mamma þín er í símanum.......” úpps.........
En ég gleymi einmitt seint því
augnabliki þegar ég var á sama aldri og hann, stödd við Austurvöll
á laugardagskvöldi, á leiðinni heim í Vesturbæinn ásamt hóp af
unglingum þegar mamma birtist allt í einu ásamt vinkonu sinni. En
mömmur eru stundum ekki alveg velkomnar á svona “momentum”. Þetta
var nú einnig kvöldið sem ég kynntist fyrsta kærastanum mínum og
vildi svo illa til að hann var með í för. Þar að auki var hún á
þeirri asnalegustu bifreið sem ég hafði augum litið á þessum tíma.
Gulum Trabant sem fór sko ekki hljóðlega um göturnar eins og
kannski flestir muna. Það er skemmst frá því að segja að hún þurfti
endilega að flauta, skrúfa niður rúðuna og kalla á mig......... Þið
getið rétt ímyndað ykkur hvort mér var eitthvað skemmt ........ ó
nei. Ég reyndi í fyrstu að láta sem ég tæki ekki eftir henni og
hélt áfram en það gerði auðvitað bara illt vera því þá glumdi
náttúrulega aftur í flautunni og hún kallaði enn hærra........
þannig að þeir sem ekki höfðu tekið eftir henni í fyrra skiptið
voru nú komnir með alla athyglina á mig og konuna í þessari
asnalegu, háværu, gulu bifreið........ og auðvitað varð ég á
endanum að viðurkenna tengsl mín við þennan ófögnuð........ Þetta
endaði þó sem betur fer allt farsællega og ég hélt förinni áfram í
Vesturbæinn með hópnum........ og missti ekki af fyrsta
kærastanum
J
Laugardeginum var eytt heima við í
rólegheitum. Þetta hefðbundna. Lestur og heimilisstörf. Matreiddur
var uppáhaldsréttur afleggjarans “kjúklingur í kókosmjólk og
karrýi” ásamt tilheyrandi. Vinir afleggjarans komu síðan í heimsókn
og eyddu bróðurpartinum af kvöldinu í herberginu hans á meðan
móðirin eyddi kvöldinu í sófanum fyrir framan sjónvarpið,
"tárfellandi” yfir einhverri dramatískri bíómynd........
J
Ótrúlegt hvað maður
getur lifað sig inn í þessar bíómyndir.......... Hah.
Langur dagur framundan á morgun,
vinnan, skólinn og svo saumaklúbbur ..............
Well, læt þetta duga í bili, vona að
þið hafið átt góða helgi !