Jæja, framundan er róleg helgi heima fyrir við lestur góðra bóka (skólabóka að sjálfsögðu, hvað annað ?). Ætli verði ekki örlítið dreypt á rauðvíninu líka þar sem ég vann jú rauðvínspottinn í vinnunni og vínrekkinn því fullur af dýrindis víni (ágætis tilbreyting það). Finnst þetta hálf öfugsnúið þar sem það er nú venjulega ég sem er full en rekkinn tómur....... múahahaha.......  En svona að öllu gríni slepptu þá mun það eflaust taka mig allnokkrar vikur að bragða á öllu þessu víni (þrátt fyrir mikið rauðvínsdálæti). Þar sem ég er nú orðinn hálfgerður “hænuhaus” hvað víndrykkju varðar og allt úthald löngu fokið út í veður og vind. Ætli maður sé ekki bara kominn “úr æfingu”. Annars var nú tekin smá “æfing” s.l. föstudagskvöld þegar starfsfólk Industria fór í Heiðmörkina í M16 stríðsleik. Þar var starfsfólki skipt í tvö lið og takmarkið var að “útrýma” hinu liðinu. Það er skemmst frá því að segja að mitt lið tapaði öllum þremur leikjunum þrátt fyrir að hafa innanborðs nokkra skapheita, fyrrverandi hermenn úr Serbneska hernum. Þeir eru greinilega komnir úr æfingu eftir nokkurra ára hlé kapparnir. Eftir herlegheitin í Þórsmörkinni var síðan haldið í Laugar Spa þar sem dreypt var á hvítvíni, farið í gufu og heita pottinn og keppst um hver hefði mesta úthaldið í köldu tunnunni. Eftir Laugar var farið á Tapas barinn og snætt og síðan á Thorvaldsen til að rifja upp danssporin.

Afleggjarinn losnaði loksins við “stálið” úr munninum í vikunni, eftir margar og rándýrar heimsóknir til tannréttingasérfræðingsins síðast liðin ár. Í ljós kom þetta líka fallega, hvíta “Golgate bros” og er engu líkara en hann hafi fengið að raða upp í sig tönnunum sjálfur, þær eru svo beinar. Hrikalega sætur ! Ég kalla þetta 500 þúsund króna brosið, sem er u.þ.b. kostnaðarverð .... Hann er orðinn hinn mesti áhugamaður um tannhirðu og fer varla úr húsi án þess að hafa með sér tannkrem, tannbursta og munnskol í poka. Ætli hann bursti ekki í sér tennurnar ca 14 sinnum á dag. Hann gerir sér meira að segja ferðir til að ná sér í sérstök tannkrem við sitt hæfi ef honum líkar ekki tegundin sem í boði er á heimilinu.

Við heimilismeðlimir duttum síðan í Supernova stemmingu í vikunni og haldin var “Magnavaka” aðfaranótt miðvikudags (þar sem við vorum jú bæði í fríi á miðvikudag). Hálf þreytt eftir vökuna kvöldið áður hélt ég síðan í saumaklúbb á miðvikudagskvöldið þar sem uppi varð fótur og fit þegar nágrannar höfðu kallað á Vöku til að draga burtu bíla saumaklúbbsmeðlima sem lagt höfðu í merkt stæði íbúa. Halla mætti að sjálfsögðu með stæl á mótorhjólinu sínu (en það er nýjast áhugamálið hjá þeim skötuhjúum) og lagði upp á stétt þannig að ekki lenti hún í vandræðum. Ég lenti að sjálfsögðu ekki í vandræðum heldur þar sem ég “húkkaði” far hjá Siggu stórfrænku, því auðvitað var bifreiðin mín í láni (hjá afleggjaranum, hvað annað). Samkoman heppnaðist að öllu leyti afar vel að undanskildum þessum “vökuvandræðum” (sem við höfðum nú samt pínulítið gaman af og allir sluppu vel frá). Enda ekki við öðru að búast þegar saman eru komnar 9 lífsglaðar, Siglfirskar konur með húmor fyrir lífinu og tilverunni.

Skróp í skólanum voru 2 þessa vikuna (úppss...) og skrifast annað á vinnuna og hitt á eitthvað allt annað  Annars þarf ég nú að taka mig aðeins á í náminu og heilsa aftur upp á forsetalistann sem fékk frí frá mér á sumarönn. En eins og einhver fræg hljómsveit söng “Two out of three ain’t bad” (Meatloaf) 

Með óskum um góða helgi til ykkar allra........... farin ....

Jæja, maí, júní, júlí og ágúst liðnir frá síðustu skrifum........... afar léleg frammistaða það........Ekki að það hafi svo lítið á daga okkar drifið að ritefni hafi skort (heldur þvert á móti). Önnur málefni hafa einfaldlega haft forgang 

Þessir mánuðir hafa farið vel með okkur ef undanskilin eru vonbrigðin yfir að hafa ekki fengið ferð í sólina á þeim tíma sem hentaði. En eins og flestir vita fengu Íslendingar æðiskast í júlímánuði vegna dapurs veðurfars og ákváðu allir sem einn að panta sér sólarlandaferð. Þetta gerði það að verkum að færri komust að en vildu. En við lentum einmitt í hópnum “vildu, en komust ekki að”

Fjárfest var í nýrri bifreið í stað þeirrar sem mér tókst að eyðileggja með eftirminnilegum hætti og afleggjarinn fékk ökuleyfið. Hann er því orðinn fátíður “gestur” á heimilinu þar sem hann er önnum kafinn við eyðingu malbiksins á höfuðborgarsvæðinu.

Hann hefur alveg ótrúlegt hugmyndaflug þegar kemur að því að finna ástæður fyrir hinum ýmsu skreppitúrum og fer varla í 10-11 án þess að fara á bílnum (sem er btw við hliðina á okkur).....Það er sem sagt búið að aka bílnum heila 3000 km á einum og hálfum mánuði. Spurning um að koma upp einhverju kvótakerfi á þennan akstur hjá honum eða rukka um kílómetragjald  ...........

Afleggjarinn fór í stutt frí til fjölskyldunnar í Noregi fyrri part sumars og komu þau síðan hingað heim í júlí, með uppáhaldsfrænkurnar. Algjörir prakkarar og eru þær sko alveg færar um að bræða hvern mann upp úr skónum. Rakel og Kristján eru greinilega ekki alveg komin af unglingaskeiðinu og eru enn illa haldin af “fearless syndrome”, sem maður hafði í ríkum mæli hér áður og skelltu sér sem sagt í fallhlífarstökk á dögunum. Ótrúleg !!

Merkilegt hvernig við hræðumst oft hluti með aldrinum sem við áður töldum ekki svo ógnvekjandi. Einhver ástæða er eflaust fyrir því að algengara er að eldra fólk sé haldið einhverri tegund “fobiu” eða hræðslu. Hvað er eiginlega málið, ætli þetta hafi eitthvað með kæruleysi að gera ? Spurning hvort Kári getur fundið eitthvað út úr þessu ? Nei, hann er sennilega enn upptekinn við að leita að flughræðslugeninu eftir að hafa lent í 6 tíma flugferð með undirritaðri fyrir nokkrum árum síðan   Sem hefur jú verið staðin að því að stökkva nánast yfir heilu sætaraðirnar til að sækja í hughreystingu ferðafélaga, í ókyrrlátum flugferðum. Annars rakst ég á athyglisverðar upplýsingar þegar ég vann að rannsóknarskýrslu um flughræðslu í skólanum. Skv. könnunum er flughrætt fólk oft haldið einhverskonar fullkomnunaráráttu, er vel gefið og hefur vegnað vel í lífinu. Þetta er gjarnan fólk sem hefur ríka þörf fyrir að skilja alla hluti og hafa stjórn á aðstæðum en á erfitt með að treysta öðrum jafnvel.

Hmmm....., af þessu mætti sem sagt draga þá ályktun að ég sé haldin fullkomnunaráráttu, sé vel gefin, vegni vel í lífinu, sé “controlfrík” og eigi erfitt með að treysta öðrum........ Tja, .... spurning ??

Skötuhjúin í Gerðhömrum skelltu sér í heimsókn til vinafólks í USA í ágúst og lentu í þvílíkri hitabylgju að varla var úti verandi. Þau þráuðust auðvitað við eins og sannir Íslendingar, staðráðin í að ná sér í smá brúnku. Á meðan innfæddir héldu sig inni við spókuðu Íslendingarnir sig í sólinni alveg steinhissa á því hvað fólkið í hverfinu var heimakært og ófélagslynt eitthvað

Þetta var annars vel heppnuð ferð hjá þeim með viðkomu í Washington, New Jersey ofl. stöðum.

 

Jæja, ætli sé ekki rétt að fara að hvíla sellurnar fyrir morgundaginn. Langur dagur framundan............. þar til næst.............

Jæja, tími til kominn að setja nokkrar línur hér inn. Penninn hefur verið alveg bleklaus í þó nokkurn tíma. Páskafríið nýliðið, önnin búin hjá mér, framundan próf hjá afleggjaranum og næsta önn bíður mín þann 25. apríl.

Fórum að sjálfsögðu við stelpurnar úr skólanum út að borða eftir síðasta prófið, þriðjudaginn fyrir Páska. Okkur fannst alveg tilvalið að gefa sellunum frí, leyfa þeim að velta sér upp úr einhverju léttmeti og kitla hláturtaugarnar, eftir að hafa nánast brætt úr þeim í prófundirbúningnum.Undirrituð pantaði borð fyrir okkur á Apótekinu þar sem við snæddum saman og kjöftuðum fram til lokunar eða tæplega eitt. Fékk mér þennan líka frábæra túnfisk og að sjálfsögðu rauðvín með eins og lög gera ráð fyrir. Mjög skemmtilegt kvöld enda frábær hópur af 9 skemmtilegum konum þar á ferð :-)

Miðvikudaginn fyrir Páska var síðan kveðjuhóf í vinnunni fyrir starfsmenn sem voru að kveðja Industria. Mjög vel heppnað og endaði það með því að undirrituð skundaði yfir á Hressó og síðan Vínbarinn með nokkrum vel heppnuðum einstaklingum af hinu kyninu (þar sem ég var jú eina konan í hópnum), enda við ekki nema tvær hjá Industria og hin fjarri góðu gamni.

Páskafríið fór síðan í eintóm rólegheit heima fyrir hjá mér og afleggjaranum.
Hann eyddi mestum tíma fyrir framan tölvuna þar sem hann ákvað að taka þátt í einhverri keppni á netinu um besta fótboltamyndbandið. Hann eyddi sem sagt Páskunum í að setja saman myndband með einhverjum fjölda myndbrota úr fótboltanum.
Snérist um að velja sér einhvern ákveðinn leikmann og setja saman stutt myndband um hann með viðeigandi tónlist, effectum og öðru tilheyrandi. Afar vel heppnað hjá honum að mínu mati. Honum er greinilega ýmislegt til lista lagt og heldur áfram að koma mér stöðugt á óvart. Páskafríið var einnig notað í æfingaakstursferðir fyrir hann, þar sem styttist í 17 ára afmælið og bílprófið.

Við mæðginin ákváðum síðan að snæða saman tvö á Páskadag og var matseðillinn settur saman eftir óskum afleggjarans. Lærisneiðar í raspi og meðlæti. Ég veit,.... kannski ekki týpískur Páskamatseðill, en þetta var jú óskalistinn.

Amman í Frostafoldinu hélt á æskuslóðir um Páskana (til Siglufjarðar) og stóð nú til að við mæðginin myndum skella okkur með en ákváðum á endanum að vera heima í rólegheitum. Þar var víst frábært skíðafæri og hver veit nema ég hefði kannski náð að bæta fyrra lyftumet á snjóbrettinu.En ætli metið um síðustu Páska hafi ekki verið ca 10-15 metrar upp eftir, eftir ansi brösuglegar tilraunir í ca 3 klukkutíma. Algjör brettasnillingur ......... eða þannig

Af öðrum fjölskyldumeðlimum er það að frétta að skötuhjúin í Gerðhömrum (afi og “stjúp”amma) héldu til Prag í morgun. Þar er víst algjör sumarblíða og sátu þau skötuhjú úti að borða í 20 stiga hita þar, rétt áðan. Við mæðgin fengum afnot af bifreið húsmóðurinnar á meðan til að rúnta á bílasölur um helgina.

Faðir afleggjarans og frú komu í heimsókn til okkar í gærkvöldi ásamt litlu skottunni sinni henni Freyju. En þau höfðu gert sér bæjarferð þar sem hann var á leið til Glasgow með vinnufélögum í morgun og hún ætlar að eyða helginni á höfuðborgarsvæðinu á meðan.

Ótrúlegt en satt þá tókst mér að selja “handónýta” bílinn rétt fyrir Páska á heilar 85 þúsund krónur eftir fjölda símhringinga á hinar ýmsu jeppapartasölur. Þannig að ef ykkur vantar að láta selja fyrir ykkur einhverja handónýta hluti þá vitiði hvert þið eigið að leita.

Þar til næst................. Adios

Jæja, ekki gengur vel að bæta úr slakri frammistöðu við skrif inn á síðuna. Af okkur íþróttafréttamanninum er annars allt sæmilegt að frétta. Afleggjarinn hefur komist í nánari kynni við heimilisstörf en hann hefði nokkurn tímann kosið þar sem námið og fróðleiksfíkn móðurinnar hefur tekið yfirhöndina og hann því þurft að hugsa um heimilið. Svei mér ef hann hefur ekki haft gott af þessu námsbrölti mínu. Hann hefur fyrir vikið öðlast algjöran skilning á þeim pirringi sem ég hef stundum viðhaft í hans garð fyrir slæma umgengni. Í stað þess að ég sé sífellt tuðandi í honum fyrir að ganga ekki nógu vel um hefur dæmið snúist við. En ég á nú inni nokkuð mörg ár hjá honum ................ er það ekki ?

Þar sem lokapróf í skólanum eru framundan nú í vikunni hefur síðast liðin vika verið hálfgerð maraþonlærdómsvika. Á afrekalistanum er það einnig að mér tókst að eyðileggja bifreiðina um helgina. Fór sem sagt alveg í klessu og ekki einu sinni hægt að aka henni á brott. En það þýðir s.s. lítið að pirrast yfir því, breytir ekki því sem gerst hefur. Sennilega bara heppin að hafa verið í belti og sleppa ósködduð frá þessu öllu. Bíllinn er jú bara dauður hlutur. Verst hvað þessi dauði hlutur kostaði mikla peninga ............. Hah........ og hann ekki einu sinni í kaskó. Þar fuku nú nokkrir hundraðþúsundkallar.......

Ætli athyglin hafi ekki verið fokin út í veður og vind þar sem ég var á leiðinni heim úr 4ra tíma tölfræðitíma. Það liggur sem sagt fyrir að huga að bílakaupum því ekki getur maður nú búið alveg lengst uppi á hálendinu (Grafarvoginum) án þess að vera á bíl. .......... og ef þið vitið um einhvern sem vill kaupa ALVEG ónýtan Dihatsu Terios, helst á okurverði þá endilega látið mig vita.

Jæja, kveð í bili. Best að snúa sér að bókunum og fara að huga að því hvernig ég kemst í aukatímann í kvöld. Ætli mér standi til boða svona afsláttarstrætókort fyrir námsmenn. Nei, sennileg orðin aðeins of gömul, eru víst bara fyrir 16-18 ára. 

“Adios”

Laugardagur heima í rólegheitum og alveg tilvalið að skella nokkrum línum hér inn. Unglingurinn farinn með vinunum á Subway og svo í bæinn. Það er alveg ótrúlegt að fylgjast með því hvernig börnin manns verða bara allt í einu fullorðin. Það er engu líkara en þau vakni bara upp einn morguninn 10 árum eldri en daginn áður. Eða kannski fattar maður bara allt í einu sjálfur hversu fullorðin þau eru orðin. Af afleggjaranum er það að frétta að hann stendur sig eins og hetja í skólanum og virðist blómstra þessa dagana. Mér til mikillar furðu komst ég að því í gær að hann er einnig orðinn hálfgerður íþróttafréttamaður. Forsvarsmenn Liverpoolklúbbsins á Íslandi höfðu víst samband við hann og báðu hann að skrifa greinar/umfjallanir reglulega inn á síðuna hjá þeim. Kváðust hafa tekið eftir því að hann væri hinn “besti penni”. Hann er greinilega hinn hógværasti og hefur ekkert verið að auglýsa þetta. Hann sýndi mér skrifin í gær og ég uppgötvaði alveg nýja hlið á honum. Það var einmitt þá sem ég stóð mig að því að hugsa, “bíddu er litla barnið mitt orðið svona fullorðið”. Hann er sem sagt með umfjöllun um lið og leikmenn Liverpool og Newcastle vegna væntanlegrar viðureignar þeirra á morgun. Hann fjallar um gengi liðanna fram til þessa í deildinni, hvernig fyrri viðureignir þeirra hafa verið, hvernig hinir ýmsu leikmenn hafa staðið sig, hvaða gagnrýni þjálfarar og leikmenn hafa fengið, hverjir eru meiddir og hvernig búast megi við að upphafslið beggja liða verði. Með þessu fylgja svo að sjálfsögðu fullt af myndum af leikmönnum og öðru þessu tengdu. Hann er náttúrulega eins og alfræðiorðabók þegar kemur að fótbolta og leikmönnum þannig að honum ferst þetta ákaflega vel úr hendi. Ferfalt húrra fyrir þér Hafþór !!

Af mér sjálfri er það að frétta að vikuleg Idol samkoma í Gerðhömrunum var sótt í gærkvöldi. En það er orðinn fastur liður að við mæðginin snæðum með þeim skötuhjúum og öðru heimilisfólki á föstudagskvöldum og síðan er horft á Idolið.

Það er einnig orðin hefð að hafa hollustuna í fyrirrúmi og er venjulega á boðstólnum einhver orkumikil grænmetissúpa, kjúklingasalat eða önnur álíka hollusta.             Selma frænka og litla fimleikadrottningin hennar hún Viktoría voru einnig með okkur í gærkvöldi. Sem sagt hin besta skemmtun.

Ég tók mér frí frá vinnu á föstudag til að leggja lokahönd á verkefni tengdu náminu, sem skila þurfti þann dag. En þetta fag sem upphaflega kveikti ekki mikinn áhuga hjá mér hefur heldur betur komið á óvart og hef ég orðið hina mestu ánægju af verkefnavinnu því tengdu. Í þessari lotu var m.a. verið að spá í ávöxtun skuldabréfa og hlutabréfa, reikna út núvirði greiðslustreymis bréfa og kaupverð m.v.ávöxtunarkröfu, útreikninga vænts frjáls fjárflæðis, verðmat fyrirtækja út frá væntu frjálsu fjárflæði og sögulegri ávöxtun þeirra vs ávöxtun markaðar og WACC fyrirtækja. Hljómar kannski ekki spennandi en “beleive me it is” ! 

Fékk einnig einkunn úr miðannarprófinu í tölfræði í vikunni. En ég kom sjálfri mér heldur betur á óvart. Var sem sagt með aðra hæstu einkunn í faginu af yfir 100 nemendum eða tæplega níu. En prófið kom verulega illa út yfir höfuð og var meðaleinkunn ekki nema 5,4 og staðalfrávik 1,7 sem segir manni að 68% nemenda voru með einkunn á bilinu 3,7 – 7,1 (vá, hvað ég er orðin klár í þessu með staðalfrávikin, hah...). Í kjölfar þessa góða árangurs hlaut ég síðan það skemmtilega viðurnefni “Undrína” á meðal skólafélaga. Það þótti víst viðeigandi þar sem stærðfræðigúrúinn á síðustu önn hlaut viðurnefnið "Undri".........(skárra en Nerd amk)....

Well, læt þetta duga í bili. Vona að þið eigið góða helgi !  

Lítil afköst hvað skrif varðar upp á síðkastið. Já og eiginlega hvað flest annað varðar en vinnu og nám. Námið hefur tekið sinn tíma sökum miðannarprófa og heimaverkefna bæði hjá mér og afleggjaranum. Þannig að á meðan aðrir hafa haft það notalegt í sófanum og horft á Batchelor, Boston Legal eða annað afþreyingarefni, höfum við setið yfir námsbókum. Prófum er sem betur fer að ljúka nú í vikunni. Þessarar helgar mun verða mynnst sem “tölfræðimaraþonhelgarinnar miklu”  Aukatími á laugardag frá 13 – 15 og sunnudag frá 11 – 16. Ég var sko þannig búin að bræða úr sellunum eftir þessa 5 klukkutíma á sunnudag að ég hafði áhyggjur af því að ég myndi ekki taka eftir rauðu ljósi á leiðinni heim. Ég hefði ekki einu sinni getað lagt saman tvo + tvo, nema fá út 5. Er heim var komið var stefnan sett rakleiðis á sófann og sellurnar hvíldar í tvo tíma.

Til allrar lukku eins og áður, tekur stórfjölskyldan ríkan þátt í þessu námsbrölti með því að bjóða okkur reglulega í mat, þegar mikið gengur á. Og ef sérstaklega mikið er að gera þá er einfaldlega veitt heimsendingarþjónusta. Afbragðs fjölskylda það !

Enda hefði ég sennilega klúðrað hvaða uppskrift sem er eða amk notað einhverja ranga “formúlu” m.v. hugarástandið..........

 

Afleggjarinn og vinirnir fóru seinni part föstudags í Go Kart inn í Njarðvík og út að borða á eftir. Ótrúlegt hvað “litla barnið” manns er orðið stórt. Er farinn að flækjast með vinunum á bíl inn í Njarðvík. Og mér sem finnst svo stutt síðan ég var að fylgja honum á leikskólann í 1. skiptið.

Tíminn líður................ Sem ætti að mynna mann á að nota hvern dag vel............. og njóta líðandi stundar. Eða eins og einhver sagði: “Dansaðu alltaf eins og enginn sé að horfa”, “Syngdu eins og enginn sé að hlusta” og “Elskaðu eins og þú hafir aldrei verið særður”. Algjör gullkorn ! Vel við hæfi að enda þetta með þessum orðum.

Dansinn, söngurinn og allt hitt bíður.................

Kominn miðvikudagur og skólasókn þessarar viku lokið. Nú styttist óðum í miðannarpróf, nálgast óðfluga ....... eins og óð fluga (líkt og einhver sagði), þannig að það er eins gott að spýta í lófana og hleypa smá ofvirkni í sellurnar. Mikið væri nú gott ef hægt væri að meðhöndla kollinn á sér á sama hátt og tölvu. Ef þjappa mætti þeim gögnum sem fyrir eru og mynda meira rými fyrir ný.......... Hah...........

Kannski maður verði bara að “fleygja út” gömlum úreltum gögnum ? 

Heyrði ansi skemmtilega sögu í skólanum af prófi í heimsspeki. Ein spurning prófsins var sem sagt svohljóðandi; “Er þetta spurning” ? ......... Hmm, hvað yrði nú rétt svar við þessu ? En það var jú einn nemandi sem fékk fullt hús stiga með því að svara; “Ef þetta er spurning, þá er þetta svar” ! Alveg brilliant, finnst ykkur ekki ?

Maður ætti kannski að taka einn heimsspekikúrs eða svo ?, virkar skemmtilegt......... 

Þar sem ég lifi nú og hrærist í líkindareikningi þessa dagana gæti ég  t.d. reiknað út líkurnar á því að mér myndi þykja hann skemmtilegur. Ef A=fer í heimsspekikúrs og B=þykir hann skemmtilegur, þá P(B|A)=P(A^B)*P(A)....  skemmtilegar þessar líkindareikningsformúlur....... Ef ykkur vantar að vita líkurnar á að þið vinnið í lottóinu eða hvað þið þurfið að fjárfesta í mörgum samsetningum talnaraða til að tryggja ykkur 5 rétta, þá bara hafið þið samband (tek einhverja smá þóknun fyrir það). En ykkur til fróðleiks þá þyrftuð þið að eyða í kringum 21 milljónum króna í mismunandi samsetningar talnaraða til að tryggja 5 rétta. Sniðugt ekki satt ? Fullt af alls konar ónothæfum fróðleik sem maður lærir á þessu námsbrölti sínu.

Nýliðin helgi var svona sambland af rólegheitum og samkvæmislífi. Fertugsafmæli á laugardagskvöldið og rólegheit heima á föstudagskvöldið. Annars sátum við mæðginin nú og kjöftuðum frá okkur allt vit til klukkan að ganga fjögur aðfararnótt laugardags og sváfum því aðeins fram eftir á laugardeginum. Deginum var síðan eytt í líkindareikning og að sjóða saman ræðu fyrir fertugsafmælið um kvöldið. Ræðan var flutt og vakti mikla kátínu (eflaust af því hún innihélt engar líkindareikningsformúlur né tölfræðilegar upplýsingar).....

Af afleggjaranum er það að frétta að hann er búinn að vera veikur heima það sem af er vikunnar. En þessir dagar eru nú einmitt lengstir hjá mér og ég yfirleitt ekki komin heim úr skólanum fyrr en um níu. Hann er svo heppinn að eiga alveg ótrúlega sanna vini sem láta sér detta í hug að mæta á svæðið með pizzu handa honum. Alveg merkilegt ! Og ef það eru ekki vinirnir þá er amman mætt á svæðið með heitan mat. Það er sem sagt séð um að stjanað við hann þó móðirin dvelji langtímum í höfuðstöðvum HR. 

Jæja, best að beina huganum að öðrum og þarfari hlutum......

Engin skrif upp á síðkastið. Verið eitthvað löt við þetta. Hvað er nú helst, hmm látum okkur nú sjá. Jú, auðvitað. Primadonnan mun taka á móti viðurkenningu frá HR á morgun fyrir framúrskarandi námsárangur á liðinni önn. Komst sem sagt á forsetalista skólans og verð styrkt af Straumi-Burðarás þessa önnina. Ekki amalegt það  Alveg ótrúlegt að “sellurnar” hafi skilað þessum árangri m.v. allt svefnleysið. Af afleggjaranum er það að frétta að hann hefur ekki fengið undir 8 í einu einasta prófi í skólanum það sem af er komið annar og er með 100% mætingahlutfall. Húrra fyrir honum !! 

 Erum búin að koma okkur upp þessari fínu námsaðstöðu við nýja borðstofuborðið okkar og munum sitja þar saman með andlitin ofan í skólabókum út þessa önn................ tja eða öllu heldur næstu annir.

Viðskiptalögfræðitíminn í vikunni hjá Helga húmorista jafnskemmtilegur og ávallt. Talið barst að réttindum einstæðra mæðra og fylltust einhverjir kvennemendur, sem greinilega tilheyrðu þeim hópi miklum áhuga og báðu um frekari umfjöllun um málið. Testesterónríkari einstaklingi datt þá í hug að spyrja hvort hann mætti bara fara í pásu á meðan og auðvitað lá ekki á svörum hjá Helga. Hann skyldi sko aldeilis ekki fara í pásu því miklar líkur væru á að hann myndi kynnst einni einstæðri í framtíðinni, og því skyldi hann sko hlusta vel. Í pásunni, í matsalnum settist Helgi hjá okkur stelpunum og einhverri varð á að minnast á bloggsíðuna mína. Hva bloggarðu ? .... spurði Helgi.... og af hverju.....? og hann hafði greinilega þá skoðun að flestir sem blogguðu væru alltaf að skrifa eitthvað á bloggsíðuna sína sem þeir þyrðu ekki að segja........... að sjálfsögðu þurfti ég að leiðrétta þann misskilning...........annars er best að segja ekkert slæmt um hann Helga ef hann skyldi nú villast inn á síðuna ............. æ, þið vitið einkunnin er í húfi  Jóhanna gerðist nú svo frökk að segja honum að hann liti ekkert sérstaklega vel út þennan dag, væri eitthvað þreytulegur (þar lækkaði hún nú um alveg tvo heila)....... að sjálfsögðu sagði ég honum að hlusta ekki á hana, hann liti bara mjög vel út (hvað annað).......... again, einkunnin var í húfi 

Well, læt þetta duga í bili ...........

Þriðjudagur og dágóðum tíma undanfarinn sólarhring verið varið í hlátur og fíflagang. Saumaklúbbur í gær, mikið hlegið og ég held ég hafi hreinlega sofnað með opinn munninn því kjálkarnir voru ekki alveg komnir saman. Snæddur var “Pestó” kjúklingur og honum rennt niður með ljúffengu rauðvíni, ekki slæmt.

Í gær, á leið í skólann kom ég við með brauð handa öndunum. Sem btw tilheyra nú hópi fyrrverandi vina. Eftir þetta skipti er ég sannfærð um þær hafi komist að þessu með dálæti mitt á appelsínuönd, því þær átu næstum af mér höndina. Ef þessar ferðir mínar þangað eiga að halda áfram, þarf ég augljóslega að verða mér úti um viðeigandi varnir. Þannig að ef eitthvert ykkar veit hvar hægt er að nálgast 17. aldar brynvörð skilmingarklæði eða hafið aðrar tillögur, þá endilega látið mig vita........

Tíminn í skólanum hjá manninum með svæfandi röddina gekk nú bara vel og geispaði ég ekki nema ca 14 sinnum. Það hefur kannski verið sársaukinn í hálfétnum fingrunum sem hélt mér vakandi :-o

Tíminn í dag var hins vegar hinn líflegasti og mikið hlegið. En kennarinn er nú alveg með fyndnari mönnum. Hver segir svo að lögfræðingar hafi ekki húmor ? Hann nær einhvern veginn að gera hin alvarlegustu málefni alveg drepfyndin.

Hann sagði okkur frá einum færasta lögfræðingi sem hann vissi um, sá þyrfti ekki nema rétt að líta yfir samninga til að koma STRAX auga á hvort þeir væru munnlegir eða skriflegir

Í tengslum við umfjöllun hans um stjórnsýslulög tjáði hann okkur að ef við ættum eiginmenn sem væru ALLTAF í veiðiferðum með vinunum þá væri það tam gróft brot á “meðalhófsreglunni” að banna slíkar ferðir alfarið og að við gætum hreinlega átt yfir höfði okkar málssókn fyrir vikið.

Guðfinna rektor kom einnig og kynnti okkur stefnu, gildi, starfsreglur og ímynd HR. Þessi kona hefur sennilega þá mestu jákvæðu orku, útgeislun og sannfæringarkraft sem ég hef kynnst. Ótrúlega aðlaðandi karakter.

Róleg helgi senn á enda. Ein heima á sunnudegi þar sem “rútína” afleggjarans á sunnudögum er  fótboltaæfing og enski boltinn með strákunum. Annars bíður okkar stærðfræðiverkefni þegar hann kemur heim. Afleggjarinn fór í Loftkastalann á ræðukeppni framhaldsskólanna á föstudagskvöldið með strákunum og móðirin heim til ömmu “púlara” í mat ásamt fleirum þar sem horft var á Idol og síðan spilað fram eftir kvöldi. Ég veit ekki hvort allar mæður eru eins og ég eða hvort það má bara kalla mig “móðursjúka” en ég hafði nú töluverðar áhyggjur af honum í miðbænum á föstudagskvöldi. Amk gat ég ekki alveg slakað á fyrr en hann hafði skilað sér heim um eittleytið. Þar sem hann var nú ekki með síma sjálfur vildi ég ómögulega gera honum þá skömm að hringja í einhvern vina hans til að athuga með hann. Æ, þið vitið hvernig þessir unglingar eru......... Það hefði eflaust þótt með eindæmum hallærislegt ef einhver vina hans hefði kallað yfir hópinn ........... “Hafþór, mamma þín er í símanum.......” úpps.........

En ég gleymi einmitt seint því augnabliki þegar ég var á sama aldri og hann, stödd við Austurvöll á laugardagskvöldi, á leiðinni heim í Vesturbæinn ásamt hóp af unglingum þegar mamma birtist allt í einu ásamt vinkonu sinni. En mömmur eru stundum ekki alveg velkomnar á svona “momentum”. Þetta var nú einnig kvöldið sem ég kynntist fyrsta kærastanum mínum og vildi svo illa til að hann var með í för. Þar að auki var hún á þeirri asnalegustu bifreið sem ég hafði augum litið á þessum tíma. Gulum Trabant sem fór sko ekki hljóðlega um göturnar eins og kannski flestir muna. Það er skemmst frá því að segja að hún þurfti endilega að flauta, skrúfa niður rúðuna og kalla á mig......... Þið getið rétt ímyndað ykkur hvort mér var eitthvað skemmt ........ ó nei. Ég reyndi í fyrstu að láta sem ég tæki ekki eftir henni og hélt áfram en það gerði auðvitað bara illt vera því þá glumdi náttúrulega aftur í flautunni og hún kallaði enn hærra........ þannig að þeir sem ekki höfðu tekið eftir henni í fyrra skiptið voru nú komnir með alla athyglina á mig og konuna í þessari asnalegu, háværu, gulu bifreið........ og auðvitað varð ég á endanum að viðurkenna tengsl mín við þennan ófögnuð........ Þetta endaði þó sem betur fer allt farsællega og ég hélt förinni áfram í Vesturbæinn með hópnum........ og missti ekki af fyrsta kærastanum J

Laugardeginum var eytt heima við í rólegheitum. Þetta hefðbundna. Lestur og heimilisstörf. Matreiddur var uppáhaldsréttur afleggjarans “kjúklingur í kókosmjólk og karrýi” ásamt tilheyrandi. Vinir afleggjarans komu síðan í heimsókn og eyddu bróðurpartinum af kvöldinu í herberginu hans á meðan móðirin eyddi kvöldinu í sófanum fyrir framan sjónvarpið, "tárfellandi” yfir einhverri dramatískri bíómynd........ J Ótrúlegt hvað maður getur lifað sig inn í þessar bíómyndir.......... Hah.

Langur dagur framundan á morgun, vinnan, skólinn og svo saumaklúbbur ..............

Well, læt þetta duga í bili, vona að þið hafið átt góða helgi !

 

Jæja nú sit ég eins og unglingarnir, skrifa á bloggið og hlusta á bítlatónlist í tölvunni. En afleggjarinn tók sig til í gærkvöldi og setti inn forrit svo ég gæti sótt mína eigin tónlist á netið. Ætli hann hafi ekki orðið leiður á stöðugum beiðnum um óskalög og viljað vera í friði með sitt ......................

Enginn fyrirlestur í skólanum í dag vegna veikinda :-( ......... hrikalegt. Ég sem var búin að undirbúa mig með öllum tiltækum ráðum fyrir fyrirlesturinn hjá Sigurði Atla (þessum með svæfandi röddina) með m.a. óhóflegri kaffidrykkju og sætindum ............ Svo nú verð ég bara að nýta alla þessa orku í eitthvað annað.

Afleggjarinn og Trausti vinur hans voru að kveðja. Á leiðinni í Safamýrina að keppa við Framarana. Er spilaður fótbolti í öllum veðrum, ég bara spyr ? Hann fór í fyrsta skyndiprófið sitt í skólanum í dag. Bókmenntir. Fékk að vita áður en hann fór heim að hann hefði verið næst hæstur í bekknum, með níu. Vona að hann haldi áfram á sömu braut. Hann var nú óttalega duglegur að læra um helgina þessi elska   Ég hef þá kannski náð að smita hann aðeins af þessari fróðleiksfíkn minni s.l. mánuði. En hann hefur nú ekki verið svo lítið stoltur af velgengni móður sinnar í skólanum og greinilega verið hinn duglegasti við að segja það öllum sem vilja heyra. Ég held að honum finnist ég vera meðal klárustu kvenna sem hann þekkir :-) Og þá verður maður náttúrulega að reyna að standa undir væntingum.................

Var að spjalla við Rakel systir í Noregi á “Skypinu”. Hún vill endilega að ég sláist í för með þeim og fleira fólki á skíði um Páskana. Það er nú ekki laust við að allur þessi snjór kyndi undir skíðahugleiðingar hjá manni. Hún sem sagt kvartar sáran undan því að ég komi aldrei í heimsókn :-) Ég mun að minnsta kosti (ef af því verður) láta allar snjóbrettaæfingar algjörlega eiga sig og halda mig við skíðin. En mér eru mjög minnistæðar þessar blessuðu snjóbrettaæfingar mínar á Siglufirði um síðustu Páska.......... Úffh............. Ætli ég hafi ekki gert ca 50 tilraunir til að komast upp með “barnalyftunni” án árangurs........... Já, það má vel vera að ykkur þyki það fyndið  ....... og mér þótti það nú líka til að byrja með, but let me tell you......... ekki í lokin. Kvaddi sem sagt skíðasvæðið eftir hálfan dag (í pirringskasti) án þess að hafa náð að renna mér eina einustu ferð........... Hæfileikar mínir liggja greinilega ekki á “snjóbrettasviðinu”.......

Svo var ég nú einnig minnt á það í dag hvað ég væri orðin “gömul”. Fékk bréf frá 70 árgangnum á Siglufirði. Það á víst að halda 20 ára “gagnfræðiútskriftarafmæli” þar í vor. Úffh........ 20 ára, hvað er maður eiginlega orðinn gamall ?............. og líður alltaf eins og 25 ! En það furðulega við bréfið var að það var sérstaklega tekið fram að ég yrði að mæta og að Friðfinnur stórfrændi minn hefði tekið að sér það hlutverk að tryggja nærveru mína. Ég er nú farin að halda að það eigi að gera eitthvað grín að mér................. Hah......... Þetta er í.þ.m. ansi góð leið til að tryggja að ég mæti, því ég er alveg forvitin að eðlisfari skal ég segja ykkur........... Svo eru nú Friðfinnur stórfrændi og hans frú alls ekkert leiðinleg heim að sækja. 

 

Vona að þið hafið átt góða helgi ! Sit hér ásamt afleggjaranum, hann að læra stærðfræði og ég að skrifa ásamt því að aðstoða hann. En allur sá tími sem ég eyddi í að hárreita mig yfir stærðfræði á síðustu önn, með góðum árangri kemur sér heldur betur vel .....  Helgin er annars búin að vera róleg að mestu leyti. Ekkert varð úr fyrirhuguðum “samráðsfundi” okkar stelpnanna úr skólanum á föstudagskvöldið því Gróa komst ekki og ég ekki heldur, því auðvitað þurfti ég að taka þátt í að kveðja Sigga, en hann var að láta af störfum hjá Industria. Fyrir vikið var ákveðið að fresta “fundinum” tímabundið. Í staðinn skálaði ég í jarðaberjafreyðivíni og rauðvíni á skrifstofunni og slóst í för með nokkrum herramönnum út að borða. Síðan var “skundað” yfir á Vínbarinn í “after dinner drykki”...... Skemmtileg svona kvöld í hópi eintómra herramanna ............ Rupert sagði okkur frá sínum uppáhaldsdrykk Kampavíns Mochito....... algjörlega “lethal” að hans sögn og arkaði því undirrituð beint á barinn til að fá einn slíkan blandaðan. Sem betur fer ekki fyrir mig heldur hann............... Siggi deildi með okkur skoðunum sínum á strætókerfinu á höfuðborgarsvæðinu ásamt fleiri hlutum, en hann er einn af þeim sem alltaf getur bent á athyglisverð sjónarmið á hinum ýmsu málefnum ............. Peter er þessi týpa sem hlýtur að hafa fæðst herramaður. Þessi týpa sem manni dettur helst í hug að hafi sagt þegar hann kom í heiminn “afsakið en má ég aðeins trufla” ..........  Vilhjálmur, nýr í Industria “teaminu”. Hann er svona þessi “diplo” týpa sem öllum hlýtur að líka vel við........... Axel (þessi með skemmtilega húmorinn) hafði snætt með okkur en þurfti síðan að sinna Búlgaranum “okkar” (nýja IT manninum) sem var víst alveg áttavilltur á hinu “stóra” Íslandi. Sem sagt ótrúlega skemmtilegur og aðlaðandi hópur karlmanna og undirritaðri leiddist samveran alls ekki neitt............. Eftir dvölina á Vínbarnum var rölt yfir á Thorvaldsen þar sem danshæfileikar okkar fengu að njóta sín......... Þar hitti ég gamla vini frá Grundarfirði og lenti í skemmtilegum samræðum m.a. um kajaksiglingar, en í för með þeim var Róbert Smith nokkur (mikill áhugamaður um sportið), og undirrituð gerðist nú einu sinni svo fræg að fara á kajaknámskeið og hefur farið í nokkrar ferðir.

Laugardagurinn var eins og gefur að skilja fremur rólegur. Kammerat Hörður droppaði í heimsókn á leiðinni úr hesthúsinu, rétt fyrir kvöldmat og snædd var pizza með afleggjaranum og Nonna vini hans. Síðan var spilað Trivial fram eftir kvöldi með glæstum árangri húsmóðurinnar. Einhverjir vildu nú saka hana um svindl, en þið sem mig þekkið vitið náttúrulega að um slíkt var ALLS EKKI að ræða..............  Ég meina hvað er gaman að spila ef ekki má svindla smá..........Hah....?

Jæja, best að kíkja í námsbækur (fylla vinnsluminnið af fróðleik) og vona að eitthvað af því vistist á "harða disknum" ..................... 

Bítlarnir farnir að hljóma úr herbergi afleggjarans en hann kom heim frá Liverpool með bítlastemminguna alveg á hreinu.......   mér til mikillar ánægju  .......... frábær tónlist !

Lag helgarinnar: There are places I remember ............. ....... lag og texti hittir mann bara beint í hjartastað..........

Í dag (eins og reyndar oft áður), gaf ég öndunum.............. (og nei, ég er ekkert að grínast í ykkur). Þarfnast útskýringa, ég veit. Málið er að ég legg bílnum mínum á bílastæðinu undir ráðhúsinu á daginn og datt það snjallræði í hug að taka alltaf með mér afgangsbrauð af heimilinu til að gefa þessum greyjum. Í dag fékk ég það á tilfinninguna að þær væru farnar að þekkja mig. Ég var varla mætt á svæðið, hvað þá búin að taka upp brauðið áður en þær komu aðsvífandi. Þar sem ég sat þarna á hækjum mínum að deila út brauði hópuðust þær upp á bakkann og ætluðu mig lifandi að eta. Gengu jafnvel svo langt að reka nefið ofan í pokann sem ég hafði í kjöltunni.  Ef ég hef einhvern tímann verið hrædd við endur þá var það í dag............ En þeim er greinilega farið að líka nokkuð vel við mig og ég slapp því ólöskuð frá þessu öllu saman J....... eins gott að þær vita ekki hvað mér þykir “appelsínuönd” góð ....  

Skólinn; Athyglisverður tölfræðitími. Síminn hringdi hjá einum í miðjum fyrirlestri, viðkomandi greinilega með mjög svo óvenjulegan hringitón því rödd Silvíu Nóttar glumdi yfir alla stofuna “Halló, svaraðu mér, halló ætlarðu ekki að svara mér  .....  o.s.frv.”, olli miklum hlátri meðal nemenda og eigandinn eldrauður í framan ætlaði hreinlega að deyja úr skömm........

Nemandinn í næsta stól við hliðina á mér eyddi öllum tímanum í sjóð heitar rökræður um DV á MSN, við sinn heittelskaða. Nefni engin nöfn, en fyrsti stafurinn er Berglind J Og “take my word for it” hún getur sko alveg orðið mjög áköf í samræðum og hefur sko alveg skoðanir  .... með stóru S-i. ........ Skemmtilegt svona fólk..........

Manneskjan sem sat hinu megin við mig stal síðan símanum mínum og fór með hann heim. Nefni aftur engin nöfn en fyrsti stafurinn er Gróa. Svona er þá þetta fólk sem er í framboði.................. Ég þurfti sem sagt að gera mér ferð í Kópavogskjördæmi........ til að nálgast símann. Annars held ég hún hafi nú bara viljað fá mig í heimsókn til að athuga hvort ég þekkti ekki einhvern í Kópavoginum sem tryggja mætti atkvæði frá.

Er heim var komið mætti ég unglingnum á heimilinu og vinum hans í dyrunum þar sem þeir voru á leiðinni á “barinn” að sjálfsögðu ekki til að kanna hversu mikill orðaforði er í einum bjór, heldur til að horfa á fótboltaleik...............

 

Well, læt þetta duga í dag.............

 

Dagur að kveldi kominn........

Í dag:  Vinnan, skólinn .......... og svo akstur með unglinginn og vin hans á fótboltaæfingu í Árbænum. Alveg ótrúlegt að þessar æfingar skuli þurfa að fara fram á íþróttasvæðum annarra félaga á höfuðborgarsvæðinu. Þetta hlýtur að vera alveg 50% starf fyrir þá sem eru athafnasamir við ræktun afleggjara.................. 

Hrikalega skemmtilegur fyrirlestur í viðskiptalögfræðinni, í skólanum. Kennarinn greinilega alveg með fyndnari mönnum og olli fjölmörgum hláturhrinum. Umræðuefnið var stjórnskipun, stjórnarfar, dómstólar, réttarfar ofl ........... ég veit, ... hljómar nú ekki mjög fyndið, en náði þó að verða það í hans umfjöllun .........

Hann getur greinilega einnig verið hinn mesti orðaböðull líkt og fleiri sem ég þekki, ....... hafiði t.d. einhvern tímann heyrt um að maður sé “tekinn handtekinn”........ Nei, ég nefnilega ekki heldur.

En talandi um orðaböðla............ þá hafa nú hinir ýmsu kennarar átt þvílíku gullkornin sem valdið hafa mér miklum hlátri. Hafið þið einhvern tímann heyrt um fyrirtæki sem á margar milljónur í banka......... hvernig jónur skyldu það nú vera ? Eða um einhvern sem er í slökkviliðsliðinu, eða séð eignalista fyrirtækis sem á stendur “ein hjólbara”. Já, eða heyrt fólk segja ég fór þangað “á áðan” ........  Annars er ég nú tæplega yfir alla gagnrýni hafin hvað málfar varðar. Hin skemmtilega málfarsvilla (eða þannig) “Mig hlakkar” í stað “Ég hlakka” ætlar nú seint að eldast af mér.... oo

........ en ÉG hlakka til að takast á við viðburði morgundagsins og vona að þið gerið það einnig........  

Ps. Í dag var mér sagt að ég væri “vel tengd”, hvað þýðir það ?  

 

 

Jæja, þá er enn einn dagur liðinn af nýju ári. Fyrsta skóladegi ársins lokið hjá báðum fjölskyldumeðlimum og búið að næra sig.

Þar sem við mæðginin sátum að snæðingi og spjölluðum um viðburði dagsins barst í tal að afleggjarinn hafði sofið eitthvað illa um nóttina. Vaknað um þrjúleytið, ekki getað sofnað aftur og var því hálf þreyttur eftir skóla og fékk sér smá kríu.

Nú, spurði móðirin. Get ég sem sagt skrifað á bloggsíðuna að þú hafir verið svo spenntur yfir fyrsta skóladeginum að þú hafir ekki getað sofið ? Nei, hann hélt nú aldeilis ekki. Mamma; heldurðu virkilega að 16 ára unglingar séu svo spenntir yfir skólanum að þeir geti ekki sofið, er ekki í lagi með þig ? Nú, er það eitthvað svo fráleitt spurði ég, hvað annað getur þetta s.s. verið ..... og hélt áfram .... Ég náttúrulega hlýt að skrifa um þetta á bloggsíðuna.

Ef þú gerir það viltu þá allavega setja broskall eða einhverja fígúru með svo fólk fatti pottþétt að þetta er grín og haldi ekki að ég sé eitthvað klikkaður.......  (sem sagt, broskallinn fyrir Hafþór).

Ég komst einnig að því að honum þótti nýi íþróttakennarinn sinn alveg stórfurðulegur og með fyndnari mönnum sem hann hefur hitt. Kennarinn hafði sem sagt byrjað á því að kalla alla inn í sal og tilkynnt nemendum að hann hefði ákveðið að hefja veturinn á því að kenna þeim íþrótt sem allt of fáir kynnu að hans mati.

Nemendur komust í kjölfarið að því að næstu fimm vikurnar yrði spilað BLAK í hverjum einast íþróttatíma. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvort þetta féll í kramið hjá fótboltabullunni sjálfri. Kennaranum þótti einnig algjörlega tilefnislaust að vera eitthvað að skipta yfir í íþróttafatnað og var því spilað blak á gallabuxunum út tímann. Annars hef ég fulla trú á að honum takist tilætlað verk, þó ekki væri nema sökum fyndni.......

Þegar hér var komið sögu lauk okkar samræðustund því heimilið breyttist í félagsmiðstöð og inn streymdu vinir afleggjarans, síðhærðir unglingar í fótboltaskóm.

Hvað minn dag varðar var hann fínn. Kynntist fyrsta kennaranum á önninni og líst bara vel á kauða. Hann var þó með þá mest róandi rödd sem ég hef upplifað á fyrirlestri og er eins gott að vera ekki þreyttur í mánudagstímum þessa önninna........... zzzzzzzzzz (sem btw ég ætti nú ekki að vera eftir þyrnirósarsvefninn mikla í jólafríinu)........

Við stelpurnar hófum náttúrulega önnin á því að skipuleggja “samráðsfund” n.k. föstudag á Oliver.  Alveg nauðsynlegt að hittast svona í byrjun annar “bera saman bækur sínar” og skipuleggja námið................